ایران از آسمان توسط “باد عاشقان” ساخته آلبرت لاموریس دیده می شود

“Le Vent des des love” یا “Badé Saba” بعد از عنوان فارسی آن ، به کارگردانی آلبرت لاموریس ، فیلمساز فرانسوی ، متولد 1922 در پاریس بود. لاموریس فعالیت سینمایی خود را با فیلم های کوتاه و مستندها در اواخر دهه 1940 آغاز کرد.او کارگردانی مستند “Djerba” در سال 1947 و فیلم کوتاه “Bim، le petit âne” را در سال 1950 انجام داد. در سال 1953 جایزه را به دست آورد. برای بهترین فیلم کوتاه در جشنواره کن و جایزه ژان ویگو برای فیلم کوتاه او “کرین بلان”. جالب ترین نکته فنی این فیلم این است که تصاویر آن توسط هلیکوپتر از آسمان گرفته شده است. این تکنیک دوباره در سال 1956 در فیلم کوتاه “Le Ballon rouge” تکرار شد. این اثر 34 دقیقه‌ای توانست جایزه اسکار بهترین فیلمنامه اصلی را در سال 1957 و همچنین پالم دئور برای بهترین فیلم کوتاه در جشنواره کن ، جایزه ویژه BAFTA و جایزه لوئیس دللو در سال 1956 کسب کند.

“بادکنک سرخ” هنوز یکی از مشهورترین فیلمهای کودک در جهان به حساب می آید و با این فیلم ، لاموریس به عنوان “شاعر سینما” نامگذاری شد.

موفقیت این فیلم باعث الهام گرفتن از آلبرت لاموریس در کارگردانی فیلم بلند “Le Voyage en ballon” در سال 1960 شد که در جشنواره ونیز برنده شیر طلایی شد. 5 سال بعد ، وی فیلم سینمایی “Fifi la plume” را کارگردانی کرد و مجدداً در جشنواره فیلم کن موفق به کسب Palme d’Or شد. دیگر تجربیات سینمایی لاموریس “ورسای” در سال 1967 و “پاریس هرگز دیده نشده” در سال 1968 بود.

در سال 1970 ، به درخواست وزارت فرهنگ و هنر ایران ، آلبرت لاموریس مستندی را در مورد ایران با عنوان “باد عاشقان” تهیه کرد.

نام این فیلم از اصطلاحاتی است که در ادبیات فارسی به ویژه در شعر حافظ وجود دارد. باد «صبا» که باد عاشقان را به فرانسه ترجمه کرده است ، در واقع نمادی از عشق در اندیشه ایرانی است. در روایت فیلم آلبرت لاموریس نیز ، این باد است که یک مونوگرافی در مورد زیبایی های سرزمین ایران و مردم ایران تلاوت می کند.

متن روایت توسط راجر گلاشان نوشته شده است و بیان ادبی بسیار خوبی را به اثر لاموریس ارائه می دهد.

تصاویر موجود در این مستند با هلیکوپتر گرفته شده و از زندگی ایرانی ها و مناظر بی نقص ایران از جنوب به شمال و از شرق به غرب حکایت دارد. کویرهای ایران مرکزی ، سکوهای نفتی جنوب ، مزارع برنج شمال ، زندگی عشایر زاگرس ، ارگهای کرمان ، مساجد و پل های اصفهان ، بناهای تاریخی شیراز ، اماکن زرتشتیان ساختمانهای یزد و مدرن تهران فیلم برداری شده اند تا نمایانگر نسبتاً کاملی از جغرافیای کشور و فرهنگ کشور باشند. بسیاری از مناظر و آثار تاریخی ایران در این فیلم به نمایش در آمده است

برای انتخاب مکان های فیلمبرداری ، لاموریس از مشاوره گروهی از متخصصان ایرانی و همچنین مشاور شرق شناس پیتر چلکوفسکی ، استاد دانشگاه نیویورک بهره برد.

موسیقی “باد عاشقان” توسط استاد حسین دهلوی ساخته شده است. صدای منوچهر انوار نیز روایت شاعرانه ای از داستان “باد معشوق ها” را ارائه می دهد. مدیر عکاسی گای طبری بود. این فیلم مستند بعد از مرگ نامزد دریافت جایزه اسکار بهترین فیلم مستند در سال 1979 شد.

متأسفانه ، در تاریخ 2 ژوئن 1970 ، هنگامی که آلبرت لاموریس در حال فیلمبرداری بر روی سد کرج بود ، هلیکوپتر وی هنگام لمس سیم های ولتاژ بالا سقوط کرد.

پس از حادثه غم انگیز کرج ، دوربین لاموریس از زباله ها برداشته شد و فیلم او در آزمایشگاه وزارت فرهنگ و هنر ایران تهیه شد. فیلم کوتاه ، که در انتهای فیلم در برخی نسخه ها اضافه شده است ، پیش از این پیام در Lamorisse:

“کارگردان مشهور فرانسوی آلبرت لاموریس مجذوب تنوع قلمرو وسیع ایران و تمدن ایرانی شد. با دوربین خود ، لاموریس رنگ این کشور را به دست گرفت و بدین ترتیب” باد معشوق “به دنیا آمد. با ترکیب اسطوره ها و افسانه های ایرانی. بینندگان می توانند قلب خود را نزدیک نگه دارند ، “باد عاشقان” این فیلمساز بزرگ فرانسوی ، به عنوان یک خاطره گرانبها از مردی که عاشق ایران و ایرانیان است. ” p>